است و بشر از آوردن نظير آن عاجز مىباشد ، موجودات عالم را از آن جهت آيات الله ميگوئيم كه نشانه هاى وجود خدا و صفات او هستند . در آيه ى * ( « سَلْ بَنِي إِسْرائِيلَ كَمْ آتَيْناهُمْ مِنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ » ) * بقره : 211 مراد از آيه معجزه است و در آيه ى * ( « إِنَّ آيَةَ مُلْكِه أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ » ) * بقره : 248 بمعنى دليل است ، و در كريمه ى * ( « فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً » ) * يونس : 92 منظور از آن عبرت است و در آيهء * ( « مِنْه آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ » ) * آل عمران : 7 مراد آيات قرآن است . در كريمه ى * ( « أَ تَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ » ) * شعراء : 128 بعمارت ، آيه اطلاق شده يعنى در هر مكان بلند عمارتى به بيهوده سرى بنا ميكنيد ؟ ! ! در بارهء آيه ى شريفه چنين گفته‌اند . ايّوب : از انبياء مشهور ، نام مباركش چهار بار در قرآن كريم آمده است . ابتدا به آنچه قرآن مجيد در بارهء وى گفته نظر ميكنيم سپس سراغ كلمات ديگر ميرويم * ( « وَأَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّه أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فَاسْتَجَبْنا لَه فَكَشَفْنا ما بِه مِنْ ضُرٍّ وَآتَيْناه أَهْلَه وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا وَذِكْرى لِلْعابِدِينَ » ) * انبياء : 83 - 84 يعنى : ايّوب وقتى پروردگارش را ندا كرد كه به من نا گوارى رسيد و تو از همه رحيمان رحيمترى ، پس اجابتش كرديم و محنتى كه داشت بر طرف نموديم و كسان و نظير كسانش را با آنها به دو داديم ، رحمتى بود از جانب ما و تذكَّرى براى بندگان عابد . از اين دو آيه چند مطلب بدست ميايد ، يكى اينكه حضرت ايوب گرفتارى و ناگوارى داشت * ( « أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ » ) * در مفردات گويد : ضرّ ( بضمّ اول ) بمعنى بد حالى و محنت است خواه در نفس باشد يا در بدن و يا در خارج مانند كمى مال و مقام . در قاموس گفته : ضرّ بفتح و ضمّ اوّل بمعنى ضرر است ، يا بفتح اوّل ( مصدر ) بمعنى